kir schrijft…

De afgelopen week heb ik mijn laptop niet zoveel aangehad als anders. Als sinds vorige week was het hier een af en aan van vrije dagen samen. Lekker is dat hoor! Het was dus een weekje vol leuk en gezellige dagen, waarin we lekker hebben uitgeslapen, gewandeld hebben met de hondjes en wat achterstallige familiebezoekjes hebben afgelegd  

Afgelopen zaterdag waren we op Beatstad. Eigenlijk zou ik niet meegaan, zoals ik al eerder vertelde ben ik niet zo van de grote mensenmassa’s, en ben ik daarbij ook niet zo’n held met een hele avond staan. Maar toch leek het me wel erg leuk om te gaan. Het Malieveld is niet zo gek ver bij ons vandaan, dus konden we makkelijk met de tram heen en terug met de bus. Het was een hele leuke en gezellige avond en ben weer veel oude bekenden tegen gekomen. Alleen waren de weergoden ons niet zo gezind en heeft het een groot gedeelte van de avond geregend. Gelukkig hadden we poncho’s meegenomen, en zijn we bijna tot het eind gebleven. We werden ook nog op de foto gezet voor de Spits, maar omdat ik niet meer met het OV ga, heb ik niet gezien of we ook daadwerkelijk in de krant zijn gekomen  

Vlnr: Schoonzusje Jantien, Vriendin Mariëlle, Ik en Bijna-Aangetrouwd Nichtje Natasja

Zondags moest Stephan weer werken, maar toen heb ik me een dagje vermaakt met uitslapen en een beetje in en om het huis hangen. Dat is natuurlijk ook gewoon lekker.  ‘s Middags heb ik met Mariëlle, Jantien en Michael nog een terrasje gepakt in het winkelcentrum. Bleek dat ook nog open te zijn, dus uiteindelijk splitsten we op en hebben Jel en ik heerlijk geshopt! 

Maandag hebben Stephan en ik eerst heerlijk uitgeslapen. Dat was eigenlijk niet echt de bedoeling, maar we waren beiden vergeten een wekker te zetten. Uiteindelijk hebben we op het eind van de middag nog boodschappen gedaan, in Voorschoten. Daar zit een Hoogvliet, maar die is denk ik wel dubbel zo groot als die hier beneden zit, dus hebben we heerlijk staan speuren tussen de andere producten. Ondanks het slechte weer van de hele dag, was het ‘s avonds bij mijn voetbaltraining lekker weer. Het ging ook erg goed, paar keer mooie ballen geschoten op het doel. Heerlijk, als het dan ook goed gaat, dan hou je er helemaal een sportief gevoel aan over. 

Dinsdags zijn we bij mijn schoonmoeder geweest. Daar waren Opa en Oma ook dus hebben we heel gezellig bijgekletst met iedereen. Was ook wel weer even nodig, want Opa en Oma hadden we al van voor de vakantie niet meer gezien. Op de weg nar huis zijn we bij de grote vijver gestopt bij het winkelcentrum, en daar hebben de hondjes heerlijk gezwommen. 

En dan tot slot woensdag. Was een leuke, maar vooral drukke dag. Mijn vriendinnetje Chantal zou langs komen met haar zoontje, dus moest het huis aan kant! Ik heb dus keihard staan opruimen en stoffen en poetsen die ochtend, volgens mij was het nog nooit zo schoon geweest hier in huis :P Het was heel gezellig met haar en de kleine.. lekker gekletst en de tijd vloog voorbij. De kleine man was alweer toe aan zijn middagslaapje. Die middag zijn Stephan en ik nog even naar het winkelcentrum gegaan, want hij wou graag een nieuwe telefoon kopen, aangezien zijn Nokia nogal wat kuren heeft, en hij die via de telefoonverzekering terug gaat sturen. Vrij snel was geslaagd voor een leuk simpel toestel. Ik ben nog even een andere telecomwinkel ingelopen en me daar toch maar op de wachtlijst laten zetten voor de iPhone4. Wellicht dat ik ‘m dan voor het eind van het jaar heb  

Zo, het was me wat, een heel verhaal deze keer. Ik ga zo ook nog even werken aan een nieuw blogje voor de 30 Stappen, dus die zullen jullie ook tegemoet zien!

Wil je de blogjes van “in 30 stappen” ook kunnen lezen? Dan heb je een wachtwoord nodig. Het enige wat je hoeft te doen is mij een mailtje te sturen op kirsten@konink.de met als onderwerp “wachtwoord”.

Het is misschien een beetje een directe titel voor een blogje, maar na gister moet ik het er toch eens over hebben. We gingen een dagje op stap, dus de hondjes bij mijn schoonmoeder gebracht en toen vrienden opgehaald om door te rijden naar Amsterdam. Daar hebben we onze auto achter de ArenA geparkeerd en zijn we met de metro naar het centrum gegaan. (na eerst de OV-chipkaart-horror te hebben overleefd ) 

Het was echt heerlijk weer en we hebben lekker de hele middag in het zonnetje gelopen door de stad, op een terrasje gezeten op het Rembrandtplein en gewoon lekker mensen zitten kijken. En in Amsterdam zie je er genoeg. In alle kleuren, vormen en maten. Vooral omdat Ajax die avond tegen Dinamo Kiev zou spelen, waren er enorm veel supporters op de been en was het echt onwijs gezellig op het plein. Onze eindbestemming van die avond was dan ook weer de ArenA. Die dus uitverkocht was, bleek later.

Nu kom ik dus bij de kern van de zaak. Met de metro weer naar de ArenA toe. In de metro veel zingende (zeg maar dronken) supporters. Ik kan me daar dus echt aan ergeren. Wat voetbal en bier met mensen doet. Stelletje gekken. Maar in onze coupé ook Kiev-supporters. En dat liep zeg maar bijna uit de hand. Gelukkig waren we net bij onze halte, en werd ik aan mijn capuchon even de andere kant opgesleurd door Stephan. Maar ik hou dus niet van dit soort acties. Het had geen 10 seconden langer moeten duren, anders denk ik niet dat de coupé het overleefd had

Aangekomen bij de ArenA was het echt ENORM druk. Met de Toppers is het ook altijd heel druk op het plein, maar dan hangt er toch een hele andere sfeer. Nu hing er toch wel een soort van agressieve sfeer. En dan krijg ik het dus benauwd. Ik ben niet zo groot, en ik raak dus makkelijk kwijt. Niet gebeurd hoor, maar ik heb, als er zoveel mensen bij elkaar staan, altijd een heel naar gevoel. Ook werden er van die knalbommen afgestoken, en als ik ergens een hekel aan het is het wel vuurwerk. Dus iedere keer stond ik echt stijf van de schrik.

Goed, om een lang verhaal iets minder lang te maken, wij zaten op de tweede ring, en wat bleek, echt op de één na bovenste rij. Nou ben ik ook al niet zo’n held met hoogtes, maar als je dan op zo’n smal paadje langs mensen heen moet lopen, ben ik toch altijd bang dat ik val. De sfeer in het stadion was wel ERG gezellig.. maar als dan de hele tweede ring *springt omdattie voor Ajax is* en je voelt de grond onder je bewegen, zit ik niet meer lekker op mijn klapstoeltje. Daar word ik dus angstig van. Met zoveel mensen tegelijk. Wat als er iets gebeurt. Waar moet ik heen, hoe kom ik hier weg?

Ik ben dan ook altijd weer blij als ik weer veilig buiten op de vaste grond sta…

Jammer dat het toen ik daar stond met bakken uit de lucht kwam, en mijn ruitenwisser op de terugweg niet echt behoorlijk werkte, mijn voorruit enorm bleef beslaan, ik de afslag miste naar de A4, en dus via een binnendoorweggetje bij Hooofddorp op de A9 en de A5 weer op de A4 belandde. Maar goed ook, was de A4 stond dat stuk wat wij over hadden geslagen helemaal vast. Jammer ook dat de Mac bij Leiden net dicht was, evenals de McDrive en de plaatselijke nachtsnackbar hier.

En jammer ook, dat ze dan hier boven met hakken en breken beginnen om half 10, als ik mijn roes nog lig uit te slapen

Zoals ik eerder misschien al eens heb laten doorschemeren, ben ik niet bepaald in het bezit van het huishoudgen. Ik ben een sloddervos en ik zie het gewoon niet als er schoongemaakt moet worden. Nou ja, ik zie het wel, maar ik kijk er soort van doorheen. Ik erger me niet snel aan dat soort dingen. Nou niet meteen allemaal denken dat ik hier leef in zo’n huis dat je wel eens op tv ziet, waar de vuilniszakken tot hoog tegen de muur opgestapeld zijn, de vieze etensresten overal aankoeken en het toilet niet eens bezitbaar is. Nee, zo erg is het niet hoor. Want zo af en toe heb ik weer eens een bui, en maak ik alles schoon. Daar ben ik dan natuurlijk ook trots op. Zo trots, dat ik vind dat ik het daarna wel weer een tijdje kan laten

Wij hebben een huis waarin geleefd wordt. Ik geloof dat Harriet wel eens een foto van haar salontafel liet zien en vond dat dat er rommelig uit zag. Hier is het niet anders. Overal liggen hier wel spullen. Maar ik vind dat niet erg. Ik vind dat fijn. Soms. Vaak. Maar niet altijd.

Ik kan namelijk heel slecht tegen huizen die zo uit een tijdschrift komen. Waar nergens een spoor te vinden is van leven. Waar niets gezelligheid uit straalt.

Zoals ik al zei, af en toe heb ik m’n buien. Laatst heb ik bijvoorbeeld mijn kledingkasten uitgeruimd. Drie vuilniszakken vol met kleding weg. Maar nóg past niet alles is m’n kast. Heel frustrerend. Nu hadden we laatst zo’n zak van Max in de bus gekregen. En gelukkig zag ik vanmorgen nog een zak voor de deur staan (om half 10) dus heb ik gauw mijn zakken ernaast gezet. Zul je net zien, ruim ik een keer iets op met goede bedoelingen, pis ik naast de pot omdat ik vergeet het buiten te zetten voor 9 uur .

Heb jij het huishoudgen? En wat vind je het stomste klusje?