Raar is het eigenlijk, als mensen zeggen dat je een hondenleven hebt. Want de meeste honden die ik ken, hebben een fantastisch leven. De hele dag lekker tukkies doen, lekker bakkie eten verorberen, lekker rennen en dagjes uit naar plaatsen waar de mensen zonder hond amper komen, beetje in de blubbersloot springen, dan alsnog in een schone sloot mogen zwemmen want dan wordt je weer schoon volgens je baas. Ge-wel-dig toch?

Die van mij hebben in ieder geval eeen fantastisch leven dat kun je aan de foto’s wel zien. We hebben heerlijke weken gehad op de camping. De honden hebben zo lekker gerend en gezwommen. Geweldig! Daar word ik zelf ook vrolijk van, als je hondjes helemaal vrolijk rondspringen omdat ze het naar hun zin hebben.
Het is dan ook heel vervelend als je het gevoel hebt dat je hondje niet helemaal gezond is. In dat opzich zijn het net kinderen. Zo sneu. Cashew had dus al een paar dagen poeperitis, en heftig ook, 3 keer per nacht naar buiten en knetteren maar. Arm ding. Cashew is er nu weer bovenop hoor, maar het is toch zo sneu voor zo’n klein ding. Ze kunnen dan ook zo zielig kijken!

Met Cacao ben ik vanmorgen bij de dierenarts geweest. Ze had weer een hele rare kuch, alsof ze last had van vastzittend slijm. Ook had ik in de vakantie al het vermoeden gekregen dat ze lichtelijk schijnzwanger was. Ze werd heel kroelerig en ook haar tepels en uiers waren opgezet. Maar op zich niet heel schokkend, dus dat kon we wachten. Nu dan bij de DA geweest, en daar werd mijn vermoeden dus bevestigd. Heb nu wat hoestdrank en antibiotica mee gekregen voor het hoestje, ze had namelijk ook wat verhoging. Voor de schijnzwangerschap geen medicijnen gekregen, dat zou vanzelf wel over moeten gaan. Ons snoetje wordt wel weer beter, maar toch baal ik er van als we zo met z’n allen in de lappenmand zitten.
Vanavond gaan we lekker op stap, met Saskia en Benco en Antoinette, Asta en Lola. Lekker wandelen in het Balijbos. Cashew mag ook mee, dus eens kijken of ze ook nog even lekker wil zwemmen! Ik wens jullie ook allemaal nog een fijne dag!
Maandag is mijn vrije dag. De rest van de week besteed ik aan het heropvoeden van 28 groep 8′ers met verschrikkelijk veel puberale trekken. Goed, om terug te komen op mijn vrije dag. Die heb ik besteed met het lezen van zaken op internet, afwassen, wassen, de hond uitlaten én muziek kijken/luisteren op MTV. Ik krijg nóóit MTV, maar op de een of andere manier bleef te tv gister op MTV steken. En dan komen er toch zaken voorbij… zoals onderstaand.
Goed.. deze videoclip kwam dus een aantal keer voorbij. Vond de clip nogal.. nou ja, hoe moet ik dat nou beleefd uitleggen. Nou ja, in één woord: hoerig. Kan er niets aan doen. Omdat ik toch benieuwd ben naar mijn raakvlak met de kinders. Dus ik heb dit onderwerp eens losjes in de groep gegooid. En wat blijkt: vinden die kinders het zelfs te ver gaan.
Ja hoor. Er zit toch nog ergens een greintje fatsoen in die kinderen. Het valt best mee met de jeugd van tegenwoordig.
Als juf heb je er toch 4 jaar voor gestudeerd. Je bent er toch 4 jaar mee bezig geweest. Je hebt er toch zekere opvattingen over ontwikkeld. Dat is goed, toch?
Misschien ben ik wel kortzichtig hoor, maar soms vliegen er gewoon dingen om mijn oren waar ik van schrik. Schrikken in de zin van, dat had ik vroeger écht niet hoeven zeggen tegen mijn leerkracht, ouder, kennis enzovoort. Zou er in die 15 jaar dan écht zoveel zijn veranderd? Waren wij vroeger niet ook gewoon kleine draken? Ik kan het me haast niet voorstellen. Nou ja.. ik wíl het me niet voorstellen. Laten we het daar maar op houden.
Waar gaan we een lijn trekken. Wanneer is het oké om als buitenstaander een kind van een ander aan te spreken op het gedrag? Die grens ligt nogal gevoeling. Voorbeeldje. In de hal van de supermarkt staan twee jochies van pak ‘m beet 5 en 7 jaar keihard te krijsen en springen op inpaktafels, bankjes en het draaimolentje. Ik zit op een bankje te wachten en sla het geheel gade. Een meneer die eveneens zit te wachten raakt duidelijk geïrriteerd. Logisch. Dus op een gegeven moment geeft hij een brul of die jochies een beetje rustiger kunnen doen. Staat Moedertjelief net bij de kassa. En daar komt me toch een scheldkanonnade uit. Dat die man zijn grote *** moet houden, dat ze hem anders nog wel even op zijn *** komt rossen. Wat een tolerantie weer in de wereld, maar daar hebben we het later nog wel een keer over. Goed, moeders tettert nog even door terwijl ze de winkel uitloopt, achtervolgd door de jochies, talloze verbaasde ogen én haar man/vriend/partner/slaaf die opstond van het bankje waar ik ook op zat…
Wat in mijn hoofd dan rondgaat is hopelijk de reactie die meerdere mensen zouden geven. Zeg er eens wat van! Maar sommige ouders zijn maar bang om hun kinderen in het bijzijn van anderen toe te spreken of te corrigeren. Sommige ouders zijn daar overigens echte sterren in, maar dat terzijde. Afgelopen week was ik weer in het gezelschap van het modelgezin als het gaat om het niet-opvoeden van je kind. Kind loopt over iedereen heen. Van het woord nee heeft het nog nooit gehoord. Ik wil, en ik krijg. En vooral, ik wil dus jíj doet! Echt om een pedagogische hartaanval van te krijgen. Een enorme opstapeling van acties waar ik echt jeukende handen van krijg. Echt zo’n typje wat je later terugziet in Eerste hulp bij opvoeden. Met pappa en mamma die niet meer weten waar het mis is gegaan.
Pff. Ouders zijn rare wezens. Er is nu eenmaal geen cursus die je moet volgen wanneer je kinderen krijgt. Of een toets die je met minimaal een 9 moet afronden, zoals de veelbesproken Pabo toetsen. Ouder word je gewoon. Dat ben je als je 9 maanden hebt gewacht op je telg. En ik zeg niet dat ik het allemaal zo goed weet, ik ben Nanny Jo niet.
Maar als een ouder mij gaat vertellen dat ik mijn klasje 28 pubers aan het eind van de dag weer lekker naar huis mag sturen en geen last meer van ze heb, gaan mijn stekels overeind staan. Van pure kotsneigingen. Sommige mensen begrijpen het écht niet.
Mijn lief kwam laatst thuis met een bon voor de Zwaluwhoeve. Een heel prettig all-in arrangement met de tweede persoon gratis. Kijk, dat is leuk
Wij houden wel van naar de sauna gaan, maar sinds we het bruine monster in huis hebben, krijg ik het niet over mijn hart om haar een dag weg te brengen naar ouders om zelf een dagje onbezorgd te genieten. Het zal hen heus niet uitmaken, maar toch. Beetje een principekwestie.

Gaan jullie wel eens naar de sauna? Of is het niets.. ?

Op 15 juli 2009 gaat het zesde deel van de Harry Potter filmreeks in première. The Half Blood Prince, zoals de nieuwe film zal heten, zal de kijker meenemen in de strijd tegen Lord Voldemort, Harry’s aartsvijand en zal menig Potterfan de rillingen over het lijf doen laten lopen.
Het volgende doorstuurmailtje kreeg ik in mijn Hyves-inbox. Nou ben ik daar normaal niet zo van, maar deze is toch best fijn om bij je te hebben!
——————————————————————————————–
Het komt tegenwoordig steeds vaker voor dat bedrijven voor de consument alleen bereikbaar zijn via een 0900-telefoonnummer. Deze nummers kunnen erg duur zijn, 70 cent per minuut is tegenwoordig niets bijzonders meer. En hoe duurder het bellen van zo’n nummer is, hoe langer het duurt voor u de juiste persoon aan de lijn heeft. Vaak krijgt u, voor u het keuzemenu eerst ook nog eens een reclameverhaaltje van het bedrijf te horen.

